این روز ها به مشاهده ی سفره عقدهای متفاوت , یافتن قیمت نقره , فیلمبردار مراسم عروسی می گذرد. مراسم عروسی یکی از دوستان, مریم , کمتر از یک ماه دیگر است. این روزها فرصت مناسبی است برای آشنایی با تهران و مردمش و تجربه های جدید. پیمودن راه های بلند در خیابان های ولیعصر و شریعتی و جردن و نوشیدن آب انار و آناناس و شاتوت از هر آبمیوه فروش پر مگسی و چانه زدن با مغازه داران و راننده تاکسی های دربستی در میدان محسنی و یافتن رستوران های درپیتی از جمله فعالیت های جالبی است که انجام می دهیم. دوست دیگرم , یاسمن نیز برای بازدیدی 1 ماهه به ایران آمده. چند روز پیش با هم به یاد خاطرات جداگانه ای که هر یک در اکباتان داشتیم در محوطه و پاساژ قدم زدیم. هر چند دقیقه یک بار یاسمن می گفت: " آذین! باور می کنی ما الآن با هم ایران هستیم!" به قول یاسمن ایران خیلی تغییر کرده: "آب انبه و این چیزا قبلاَ ها انقدر نبود" . کم کم دارم به تهران علاقمند می شوم. با کمی دقت همه چیز در این شهر می تواند جالب باشد و جای تحلیل و بحث داشته باشد و می تواند باعث خنده شود
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment